Era la sed y el hambre, y tú fuiste la fruta.

Era el duelo y las ruinas, y tú fuiste el milagro.

„Kiedy nastały pragnienie i głód, ty byłaś soczystym owocem.

Kiedy nastał smutek i wszystko zmieniło się w ruiny,

ty byłaś cudem”.

Pablo Neruda, Pieśń rozpaczy