– Włożyłaś kamizelkę kuloodporną, prawda? – Harry odwrócił się i popatrzył na Ellen.

Nie odpowiedziała. Wpatrzona w autostradę powoli pokręciła tylko głową.

– Włożyłaś czy nie?

W odpowiedzi uderzyła się dłonią w pierś.

– Lekką?

Potwierdziła.

– Do cholery, Ellen! Wydałem rozkaz, żeby włożyć kamizelki ołowiane, a nie te dla Myszki Miki!

– Wiesz, czego używają ci z Secret Service?

– Niech zgadnę. Lekkich kamizelek?

– Właśnie.

– A ty wiesz, co mnie gówno obchodzi?

– Niech zgadnę. Secret Service?

– Właśnie.

Roześmiała się. Harry też się uśmiechnął. W radiu zatrzeszczało.

– HQ do posterunku sześćdziesiąt dwa. Secret Service potwierdza, że to ich samochód parkuje przy zjeździe na Lørenskog.

– Posterunek sześćdziesiąt dwa. Zrozumiałem.

– Sama widzisz. – Poirytowany Harry uderzył dłonią w kierownicę. – Kompletny brak komunikacji. Ci z Secret Service na nikogo się nie oglądają. Co ten samochód tam robi bez naszej wiedzy?

– Kontroluje, czy robimy to, co do nas należy – odparła Ellen.

– Zgodnie z i c h instrukcjami.

– Ty przynajmniej możesz choć trochę decydować, więc przestań narzekać – stwierdziła Ellen. – I skończ z tym bębnieniem w kierownicę.