JB: Wszystko zależy od Rosjan. Gdyby zde­cy­do­wali się pójść na wojnę u boku Chiń­czy­ków, to sta­li­by­śmy się wysu­niętą kasz­te­la­nią, ostat­nim bastio­nem Zachodu się­ga­ją­cym pod Bug. A za Bugiem kolo­salne rosyj­sko-chiń­skie impe­rium lądowe roz­cią­ga­jące się na wiel­kich prze­strze­niach Eura­zji, od Brze­ścia po Szan­ghaj. Impe­rium, które jest głów­nym pro­du­cen­tem dóbr na świe­cie i naj­więk­szym posia­da­czem surow­ców ener­ge­tycz­nych. Rosja jest bar­dzo bli­sko nas, a Stany Zjed­no­czone – bar­dzo daleko. To byłby dla nas kosz­marny sce­na­riusz.

PZ: Ja chcia­łem zakoń­czyć tę roz­mowę opty­mi­stycz­nie, a ty zde­cy­do­wa­łeś się na puentę pesy­mi­styczną.

JB: Musimy się na to szy­ko­wać. Nie możemy cho­wać głowy w pia­sek.

PZ: Oczy­wi­ście. Zawsze należy się szy­ko­wać na naj­gor­szy sce­na­riusz.

Źró­dło: „Histo­ria Realna” 10 listo­pada 2020