Perfekcyjna niedoskonałość
Jacek Dukaj — Science fiction

I

Wszyst­ko, co ist­nie­je, zmie­nia się w cza­sie. Każ­da zmia­na pro­wa­dzi do for­my le­piej, go­rzej lub tak samo do­brze przy­sto­so­wa­nej do wa­run­ków oto­cze­nia. Sto­pień przy­sto­so­wa­nia okre­śla szan­sę prze­trwa­nia da­nej for­my.

In­te­li­gen­cja po­zwa­la świa­do­mie wy­bie­rać zmia­ny ku więk­sze­mu przy­sto­so­wa­niu.

To, co le­piej wy­ko­rzy­stu­je wa­run­ki oto­cze­nia, zwy­cię­ża i wy­pie­ra to, co wy­ko­rzy­stu­je je go­rzej. Ży­cie in­te­li­gent­ne zwy­cię­ża i wy­pie­ra ma­te­rię mar­twą i ży­cie nie­in­te­li­gent­ne.