W gałęziach starego wiązu zagnieździła się wrona.

Wiosną planuje po raz pierwszy zwabić samca.

W dużym domu naprzeciwko stoi w oknie dziewczyna z krótkimi włosami. Obserwuje czarną wronę.

Przyciska czoło do chłodnej szyby. W dolnym oknie właśnie zapaliło się światło. Przy stole siedzą dziewczyna z długimi włosami, mężczyzna i kobieta. Krótkowłosa dziewczyna wciąż obserwuje wronę. Mogłoby się nawet wydawać, że wrona rozumie to, co widzi. Koralikowym okiem przygląda się uważnie gniazdu ludzi. Polega na swoich instynktach.