Życie w średniowiecznej wsi
Frances Gies, Joseph Gies — Książki o średniowieczu

„ dystrykcie Huntingdon znajduje się pewna wioska, której odległa w czasie starożytność nadała miano Aethelintone; leży w najpiękniejszym z miejsc, wśród przyjemnej równiny łąk obfitych w trawę dla bydła, jest zaopatrzona w dostęp do bieżącej wody i bogata w żyzne pola”[1] – napisał w dwunastowiecznej kronice mnich dokumentujący historię opactwa Ramsey.

Osada, którą Anglosasi nazywali Aethelintone (lub też Aethelington czy Adelintune), w różnych wersjach pisowni występowała w trzynastym wieku jako Aylington, współcześnie zaś występuje pod nazwą Elton. Wieś była w okresie pełnego średniowiecza jedną z tysięcy chłopskich społeczności rozsianych po terytorium Europy kontynentalnej oraz Wysp Brytyjskich. Społeczności takie stanowiły dom dla ponad dziewięćdziesięciu procent populacji – przodków większości dzisiejszych Europejczyków i mieszkańców Ameryki Północnej.