Namiętność w sidłach

Szał zmysłów, gdy go oplątują wnyki,
Choć pozostaje krystalicznie dziki,
Nie wzrasta, umiera, ginie.
Wszystkich nas więżą jednakowe wnyki,
Maszerujemy ustawieni w szyki,
A geniusz, wbrew swej woli, bezpotomny minie.

Zduszone zmilkną namiętne okrzyki
W sidłach codzienności, zaś w rwące strumyki
Pożądania czystego – szlam i błoto wpłynie.
Słonymi łzami miłosne wybryki
Opłakują młodzi, gdy wbrew wpojonym zasadom etyki,
Walczą przeciwko wmówionej im winie.
W miłosnym szale osiągnie zbawienie
Ten, kto opuści codzienne więzienie,
Kto wyrwie się z klatki i skrzydła rozwinie.

D.H. Lawrence
(tłum. Mateusz Borowski)