O tym, co działo się przed narodzinami Elżbiety, matka nie chciała opowiadać. Nazbyt bolesne i poniżające były to doświadczenia. Księżna Jadwiga pochodziła z linii władców Wielkopolski. Często pisze się o niej Jadwiga Kaliska, bo to właśnie w grodzie nad Prosną jej ojciec najdłużej utrzymywał się u władzy. Zmarł, gdy księżniczka była zaledwie paroletnim dzieckiem, nie mógł więc wpłynąć na jej małżeństwo i dalsze losy. Decyzją krewniaków rękę Jadwigi oddano Władysławowi, już za życia nazywanemu „Łokciem” czy też „Łokietkiem”. Zgodnie z przydomkiem, był to człowiek bardzo niskiego wzrostu. Mizernej posturze towarzyszyły jednak wielkie ambicje i awanturnicza natura. Łokietek swoją karierę zaczynał jako książę mikroskopijnego państewka na Kujawach. Nawet tam nie miał zresztą pełnej władzy, bo tron musiał dzielić z młodszym bratem, Kazimierzem. Jak wiele innych książątek rozczłonkowanej Polski dysponował władztwem tak małym, że wyszedłszy na wieżę swojego zamku, był w stanie sięgnąć wzrokiem aż po granice sąsiedniego księstwa. Całe jego wojsko dało się pomieścić w jednej sali, a skarbiec, zasilany podatkami ściąganymi z nie więcej niż kilkuset zagród, permanentnie świecił pustkami.