Ogó­łem w domu przy­szłego kom­po­zy­tora – w za­moż­nej nie­miec­kiej ro­dzi­nie ży­ją­cej pod ko­niec XVIII wieku – współ­czyn­nik prze­ży­wal­no­ści dzieci wy­no­sił, o zgrozo, 25 pro­cent. Tylko troje z dwa­na­ściorga dzieci do­żyło wieku do­ro­słego. Ta za­trwa­ża­jąca sta­ty­styka nie była wy­jąt­kiem. Sza­cuje się, że mniej wię­cej w cza­sie, gdy Go­ethe pi­sał Ucznia czar­no­księż­nika, w 1797 roku, je­dy­nie około 50 pro­cent nie­miec­kich dzieci osią­gało wiek pięt­na­stu lat[9] i cał­kiem moż­liwe, że po­dob­nie przed­sta­wiała się sy­tu­acja w in­nych czę­ściach świata[10]. W 2020 roku 95,6 pro­cent dzieci na ca­łym świe­cie do­żyło pięt­na­stych uro­dzin[11], a w Niem­czech od­se­tek ten się­gnął 99,5 pro­cent[12]. To epo­kowe osią­gnię­cie nie by­łoby moż­liwe bez gro­ma­dze­nia, ana­li­zo­wa­nia i udo­stęp­nia­nia ogrom­nych ilo­ści da­nych me­dycz­nych, mię­dzy in­nymi na te­mat grup krwi. Za­tem w tym wy­padku na­iwny po­gląd na in­for­ma­cję oka­zał się słuszny.