Po dru­gie, moż­liwe, że krze­mowa kur­tyna po­stawi nie tyle jedną grupę lu­dzi prze­ciwko dru­giej, ile ra­czej wszyst­kich lu­dzi prze­ciwko ich no­wym wład­com – mo­de­lom sztucz­nej in­te­li­gen­cji. Bez względu na to, gdzie miesz­kamy, mo­żemy zo­stać spę­tani sie­cią nie­zro­zu­mia­łych al­go­ryt­mów, które będą za­rzą­dzać na­szym ży­ciem, prze­obra­żać na­szą po­li­tykę i kul­turę, a na­wet prze­pro­jek­to­wy­wać na­sze ciała i umy­sły, pod­czas gdy my nie bę­dziemy już w sta­nie ogar­niać ro­zu­mem kon­tro­lu­ją­cych nas sił, nie mó­wiąc już o ich po­wstrzy­ma­niu. Je­śli sieci to­ta­li­tar­nej XXI wieku uda się pod­bić świat, praw­do­po­dob­nie bę­dzie nią za­wia­dy­wała in­te­li­gen­cja po­za­ludzka, a nie śmier­telny dyk­ta­tor. Lu­dzie, któ­rzy za główne źró­dło to­ta­li­tar­nych kosz­ma­rów uwa­żają Chiny, Ro­sję lub post­de­mo­kra­tyczne Stany Zjed­no­czone, opacz­nie ro­zu­mieją gro­żące nam nie­bez­pie­czeń­stwo. W rze­czy­wi­sto­ści Chiń­czy­kom, Ro­sja­nom, Ame­ry­ka­nom i wszyst­kim in­nym na­ro­dom za­grozi to­ta­li­tarny po­ten­cjał in­te­li­gen­cji po­za­ludz­kiej.