Zwa­żyw­szy na skalę za­gro­że­nia, sztuczna in­te­li­gen­cja po­winna być przed­mio­tem za­in­te­re­so­wa­nia wszyst­kich lu­dzi. Wpraw­dzie nie każdy może zo­stać spe­cem od sztucz­nej in­te­li­gen­cji, lecz wszy­scy po­win­ni­śmy pa­mię­tać, że sztuczna in­te­li­gen­cja jest pierw­szą tech­no­lo­gią w hi­sto­rii, która może sa­mo­dziel­nie po­dej­mo­wać de­cy­zje i ge­ne­ro­wać nowe po­my­sły. Wszyst­kie wcze­śniej­sze wy­na­lazki zwie­lo­krot­niały moż­li­wo­ści czło­wieka, po­nie­waż bez względu na to, jak po­tężne było nowe na­rzę­dzie, de­cy­zje w kwe­stii jego uży­cia za­wsze na­le­żały do nas. Noże i bomby nie de­cy­dują, kogo za­biją. To bez­wolne na­rzę­dzia, po­zba­wione in­te­li­gen­cji nie­zbęd­nej do prze­twa­rza­nia in­for­ma­cji i po­dej­mo­wa­nia sa­mo­dziel­nych de­cy­zji. Na­to­miast sztuczna in­te­li­gen­cja ma in­te­li­gen­cję po­trzebną do au­to­no­micz­nego prze­twa­rza­nia in­for­ma­cji, a co za tym idzie – umoż­li­wia­jącą za­stę­po­wa­nie lu­dzi w pro­ce­sie de­cy­zyj­nym.