Mężczyzna zbladł. Chciał odwrócić głowę, aby spojrzeć w stronę ciała, ale nie dała mu na to szansy. Wspięła się na palce i pocałowała go namiętnie, zachłannie. Na krótką chwilę przyciągnął ją do siebie, później odsunął ją na odległość ramienia, lecz jej nie puścił. Ada poczuła, jak w jej oczach wzbierają łzy. Na zewnątrz panowała całkowita cisza, miasto spało. Komenda była jednak zaledwie kilometr stąd, musieli być już blisko.

– Ucieknij stąd ze mną, dla mnie.