Odcięcie Churchillowi prawej nogi zajęło Listonowi dwadzieścia osiem sekund. W tym czasie pacjent ani się nie wiercił, ani nie krzyczał. Gdy młody człowiek zbudził się kilka minut później, zapytał podobno, kiedy zacznie się operacja. W odpowiedzi pokazano mu podniesioną z podłogi odciętą nogę, ku rozbawieniu widzów, którzy siedzieli zdumieni tym, czego właśnie byli świadkami. Liston, z twarzą pojaśniałą od ekscytacji tą chwilą, oznajmił zebranym: „Ta jankeska sztuczka, panowie, bije mesmeryzm na głowę!”.

Wiek męczarni zbliżał się do końca.

*

Dwa dni później chirurg James Miller przeczytał napisany w pośpiechu list Roberta Listona do jego studentów w Edynburgu, „obwieszczający w entuzjastycznych słowach, że nad chirurgią rozbłysło nowe światło”[25]. W ciągu kilku pierwszych miesięcy 1847 roku zarówno chirurdzy, jak i zaciekawione znane osobistości odwiedzali sale operacyjne, żeby być świadkami cudownego działania eteru. Wszyscy, od sir Charlesa Napiera, kolonialnego gubernatora jednej z dzisiejszych prowincji Pakistanu, po księcia Jérôme’a Bonapartego, najmłodszego brata Napoleona I, przychodzili, by zobaczyć na własne oczy rezultaty jego stosowania.