– Doprowadzające do szału? Obraźliwe? Dziwaczne? – podsunęłam jej, ukrywając twarz w dłoniach.

– Nieoczekiwane – odparła. – I ciekawe.

Spojrzałam na nią między palcami i zobaczyłam, że kąciki jej ust się unoszą.

– Twoja przyjaźń została unieważniona, Rosalyn Graham.

Zachichotała.

– Wiesz, że wcale tak nie myślisz.

Nie myślałam. Nigdy się mnie nie pozbędzie.

– A więc… – Rosie wzięła mnie pod rękę i poprowadziła korytarzem. – Co zamierzasz?

Z moich ust wydobyło się drżące westchnienie, zabierając z sobą resztki mojej energii.

– Nie… nie mam zielonego pojęcia.

Ale jedno wiedziałam na pewno: Nie zamierzałam przyjmować oferty Aarona Blackforda. Nie był moją jedyną szansą, a już z pewnością nie był najlepszą. Nie był niczym. A zwłaszcza nie moją osobą towarzyszącą na weselu siostry.

[1] Por Dios (hiszp.) – na litość boską. Wszystkie przypisy pochodzą od redakcji.