Minęli lekką ściankę przed wejściem do biura odpraw, zza której teoretycznie mógł jak diabeł z pudełka wyskoczyć celnik. W dziewięćdziesięciu dziewięciu przypadkach krzesło za przepierzeniem było puste, a Torda Schultza nigdy – ani razu w ciągu trzydziestu lat, które przepracował w tych liniach lotniczych – nie zatrzymano i nie przeszukano.

See you.

Raczej: „Widzę cię”. „Widzę, kim jesteś”.

Tord Schultz czym prędzej otworzył drzwi do biura odpraw.