Christian i jego przyjaciel Jorias, który nie miał już rodziców i dlatego chętnie brał udział w rodzinnym życiu Degnellych, opuścili niedawno korpus wojskowy w Köslin i przygotowywali się w Głównej Szkole Kadetów w Lichterfelde do egzaminu na podchorążych. Nosili szare mundury z ciasnymi, sztywnymi kołnierzami, śnieżnobiałe rękawiczki i – z czego byli najbardziej dumni – białe naramienniki korpusu.

Choć wyglądali na bardzo dorosłych, to mimo rozpoczętej kariery w wojsku byli przecież nastolatkami. Nastało lato, zaczęły się wakacje – Lulinn czekał.