Do niego za chwilę dojdziemy, natomiast w międzyczasie opowiedzmy sobie w prostych słowach, na jakiej zasadzie działała Enigma.

Spokojnie, nie będziemy wdawać się tutaj w superdokładne szczegóły, bo byłoby to zwyczajnie nudne. No bo co nam da informacja, że część kodującą w zwykłej Enigmie (bez wojskowych przeróbek) tworzył bębenek wyjściowy, bębenki ruchome, walec obrotowy, było też sześć połączeń wtyczkowych. Zamiast tego lepiej powiedzieć, że elementy te współtworzyły urządzenie, które potrafiło zakodować wiadomość na około 5 172 165 503 971 832 752 302 775 832 450 732 675 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 sposobów. Serio, to nie tak, że wpisałem tutaj przypadkowe liczby – możliwość kombinacji była ogromna! A jak wyglądał proces szyfrowania?