Ydyw’r Un a’m cwyd I lan![5].

Zarówno moja matka, jak i mój ojciec stracili starszych braci na wielkiej wojnie. Większość popularnych pieśni z ich repertuaru pochodziła właśnie z tego okresu; ponownie wypłynęły na powierzchnię – na mój użytek – w latach sześćdziesiątych XX wieku, w fantastycznym musicalu Joan Littlewood Rozkoszna wojna. Przeważały w nich ton tęsknoty i poczucie straty:

Długi, długi prowadzi szlak

Do krainy moich snów,

Tam nocą cudnie śpiewa ptak

I srebrny lśni nów.

Noc będzie długa, długa tak,

Nim ziszczą się moje sny

I nim na długi, długi szlak

Ruszymy ja i ty[6].

Niewiele współczesnych piosenek pop ma taką melodię, taki nastrój czy taką treść.