Mam oczy­wi­ście na myśli pro­po­zy­cję, którą Sta­nom Zjed­no­czo­nym zło­żyła w paź­dzier­niku 2020 roku mini­ster obrony Anne­gret Kramp-Kar­ren­bauer: Niemcy ści­śle zwią­zane z Ame­ryką, inwe­stu­jące wię­cej w woj­sko i bio­rące na sie­bie funk­cję poli­cjanta Europy. Dzięki temu Ame­ryka zosta­łaby odcią­żona w tej czę­ści globu i mogłaby się sku­pić na innych wyzwa­niach.

PZ: To potwier­dza, że sytu­acja jest dyna­miczna. Bo wcze­śniej wyda­wało się, że Niemcy ciążą raczej ku Chi­nom.

JB: Myślę, że Niemcy zro­bili kilka ana­liz poli­tyczno-woj­sko­wych i zoba­czyli, w jakim stoją miej­scu. To jest zresztą bar­dzo dobra wia­do­mość dla Pol­ski, bo można będzie połą­czyć opcję kon­ty­nen­talną (czyli poli­tykę pro­eu­ro­pej­ską) z opcją atlan­tycką (czyli poli­tyką pro­ame­ry­kań­ską).

PZ: Jeżeli rze­czy­wi­ście doj­dzie do nowego otwar­cia mię­dzy Niem­cami a Sta­nami Zjed­no­czo­nymi, te dwa kie­runki naszej poli­tyki nie będą ze sobą sprzeczne. Gdyby jed­nak drogi Nie­miec i Sta­nów Zjed­no­czo­nych zaczęły się na poważ­nie roz­cho­dzić, Pol­ska sta­nę­łaby przed bar­dzo poważ­nym dyle­ma­tem: Za kim się opo­wie­dzieć?