In­sty­tu­cja służby zdro­wia igno­ru­jąca do­nie­sie­nia o pa­to­ge­nach czy gi­gant far­ma­ceu­tyczny umyśl­nie roz­sie­wa­jący dez­in­for­ma­cję osta­tecz­nie prze­gra z ry­wa­lem, który mą­drzej wy­ko­rzy­stuje in­for­ma­cje. Na­iwny po­gląd na in­for­ma­cję su­ge­ruje za­tem, że sieci oparte na uro­je­niach mu­szą być aber­ra­cjami i że od wiel­kich sieci zwy­kle można ocze­ki­wać, że zro­bią mą­dry uży­tek z mocy spraw­czej/wła­dzy.

Rzecz ja­sna w na­iw­nym po­glą­dzie na in­for­ma­cję uznaje się, że na dro­dze od in­for­ma­cji do prawdy wiele rze­czy może pójść nie tak. Gro­ma­dząc i prze­twa­rza­jąc dane, mo­żemy po­peł­niać nie­umyślne omyłki. Po­wo­do­wani chci­wo­ścią lub nie­na­wi­ścią ak­to­rzy o złych in­ten­cjach mogą ukry­wać istotne fakty lub pró­bo­wać nas oszu­kać. W re­zul­ta­cie cza­sami in­for­ma­cja pro­wa­dzi ra­czej do po­myłki niż do prawdy. Na przy­kład nie­kom­pletne dane, błędna ana­liza lub kam­pa­nia dez­in­for­ma­cyjna mogą spra­wić, że na­wet eks­perci myl­nie zi­den­ty­fi­kują praw­dziwą przy­czynę ta­kiej czy in­nej cho­roby.