Zastanawiam się, czy twórca słownika napisał to zdanie o Pavle Buksie/Karelu Michale przypadkowo czy świadomie? Jeśli celowo, widzę w tym próbę zrozumienia tego czynu. Jakby wybitny historyk literatury zaakceptował sposób zakończenia przez pisarza życia.

„Dla mnie to taki pomniczek zrozumienia. Rzadkość” – napisałem Violi w liście.

Dzięki temu odbyliśmy naszą najdłuższą rozmowę w życiu. („Przyjedź, będę musiała się upić, żeby ci pokazać, jak powstały moje wiersze”). Każde wspomnienie podczas tego wieczoru oznaczała odpowiednią naklejką: 1) „O tym możesz napisać za mojego życia”; 2) „O tym możesz napisać dopiero po mojej śmierci”; 3) „O tym nie możesz napisać nawet po mojej śmierci”.

Zamierzam trzymać się tych reguł.

Nadszedł czas na punkt 2).

15. – Napisał, że Pavel dobrowolnie odszedł z życia?

Szuka zapalniczki.

Podaje korkociąg.