Co w su­mie było prawdą, ale Diane West nie mu­siała o tym wie­dzieć. Zresztą czy miałby u niej ja­kie­kol­wiek szanse? Młod­sza od niego o co naj­mniej dzie­sięć lat, śliczna jak z ob­razka z tą lśniącą he­ba­nową skórą, gę­stymi wło­sami się­ga­ją­cymi ra­mion i śnież­no­bia­łym uśmie­chem. Przed sobą miała całe ży­cie, eks­cy­tu­jącą ka­rierę, a w Sta­nach pew­nie cze­kał na nią chło­pak. By­stry biały ko­leś z dy­plo­mem uczelni z Ivy Le­ague i całą ko­lek­cją me­dali za osią­gnię­cia spor­towe. Myśl, że Diane mo­głaby być za­in­te­re­so­wana Chuc­kiem, na­wet w cha­rak­te­rze jed­no­ra­zo­wej przy­gody, na­gle wy­dała mu się śmieszna. Bo czym mógłby jej za­im­po­no­wać? Zbyt wy­so­kim ci­śnie­niem i lekką, ale do­sko­nale wi­doczną nad­wagą?

No cóż, po­my­ślał, je­dzie­cie w końcu aresz­to­wać ko­bietę, która oszu­kała wię­cej lu­dzi i na więk­szą sumę niż Ber­nie, kurwa, Ma­doff. Na twa­rzy Chucka po­ja­wił się uśmiech, który za­raz zgasł, kiedy usły­szał w gło­wie głos swo­jej żony: „I co z tego, Chuck, skoro nikt o niej nie sły­szał!”.