Liston pojawił się na londyńskiej scenie w czasach, gdy „szlachetnie urodzeni lekarze” mieli znaczną władzę i wpływy w środowisku medycznym. Zaliczali się do elity rządzącej, tworzyli wierzchołek medycznej piramidy i w związku z tym stali na straży swojej profesji, przyjmując do niej jedynie tych, których uważali za ludzi dobrze wychowanych i spełniających wysokie standardy moralne. Oni sami byli oderwani od rzeczywistości i mieli bardzo niewielkie doświadczenie praktyczne, a pacjentów leczyli, posługując się w większym stopniu głową niż rękami. Ich wykształcenie opierało się głównie na klasykach. W tamtym okresie nie należało do rzadkości, że lekarze przepisywali kurację bez uprzedniego zbadania chorego. Co więcej, niektórzy udzielali porad medycznych tylko listownie, w ogóle nie widząc pacjentów.