– To jeszcze pan nie wie? – postawił pytanie Sloane. – Jeszcze mało zna pan siebie? Pan będzie nauczycielem.

I w tej samej chwili Sloane jakby odleciał daleko, a ściany gabinetu jak gdyby się rozstąpiły. Stoner miał wrażenie, że unosi się w powietrzu i słyszy swój głos z oddali:

– Naprawdę?

– Naprawdę – stwierdził cicho Sloane.

– Ale jest pan pewien? Skąd pan może wiedzieć?

– Sercem, proszę pana – odparł Sloane wesoło. – Pan jest zakochany. Proste.