Na scenę wywoływano kolejnych absolwentów (kopiowanie amerykańskich filmów było motywem przewodnim scenariusza tej imprezy), a ja zastanawiałam się, jak na moje perspektywy randkowe wpłynęłyby umiejętności transmutacji. Wyglądałam na nieletnią, co jednych odstręczało, a z tymi, których pociągało, zwykle nie chciałam mieć nic wspólnego. Jako Garstka byłam na liście bliżej początku niż Wierzba, ale irytująco dalej niż Abramek. Kiedy wyczytali moje nazwisko, czułam się zmęczona, zniecierpliwiona i potwornie głodna.