Gdzie on jest? Gdzie ten by­dlak w zie­lo­nej kurtce? Je­śli do niej szedł, to nie zjawi się tak szybko, miał ka­wał drogi do po­ko­na­nia, ona po­szła na skróty.

Unio­sła się na łok­ciach, zgod­nie z wcze­śniej­szym pla­nem, i za­krę­ciło się jej w gło­wie. No tak, wstrzą­śnie­nie mó­zgu jak nic. Za­mknęła oczy, aby uspo­koić wi­ru­jący świat, otwarła je i po­czuła się le­piej. Spoj­rzała na stopę. Było źle. Ku­rew­sko źle.

Lewa stopa była chyba w po­rządku, ru­szała się i na­wet po­zwo­liła na zgię­cie nogi w ko­la­nie, ale jej prawa sio­stra opa­dła pal­cami na śnieg i nie da­wała znaku ży­cia. Na­wet stąd Agata wi­działa, jak staw sko­kowy puch­nie i wy­lewa się z nie­bie­skiego buta. Każde po­ru­sze­nie, czy to lewą nogą, czy resztą ciała, po­wo­do­wało prze­szy­wa­jący ból, który nie­mal wy­łą­czał jej świa­do­mość.