Jej głowa i tułów opadły na stolik jak balon, z którego uszło powietrze. Jakimś sposobem Fumiko nie rozlała przy tym kawy, którą miała przed sobą.

Kelnerka i klientka siedząca przy barze, które słuchały opowieści Fumiko, spojrzały na siebie nawzajem.

Jeszcze zanim Fumiko skończyła liceum, opanowała sześć języków obcych. Gdy ukończyła Uniwersytet Waseda z najlepszym wynikiem w całym roczniku, zatrudniła się w dużej firmie IT z branży medycznej. Już po roku pracy kierowała wieloma projektami. Była typowym przykładem bystrej, ambitnej kobiety.

Dzisiaj Fumiko miała na sobie zwyczajny strój służbowy: białą bluzkę, czarną spódnicę i marynarkę. Sądząc po wyglądzie, wracała właśnie do domu po pracy.

Fumiko odznaczała się ponadprzeciętną urodą. Obdarzona była mocnymi rysami twarzy i małymi ustami, więc wyglądała jak gwiazda popu. Jej czarne włosy średniej długości lśniły niczym aureola. Mimo skromnego ubioru łatwo było dostrzec jej znakomitą figurę. Była piękną kobietą i przyciągała spojrzenia wszystkich jak modelka z magazynu o modzie. Tak, była kobietą, która łączyła w sobie inteligencję i piękno. Ale czy o tym wiedziała – to już inna sprawa.